In Turkije loop je hoogtens Bill Gates tegen het lijf
Ha die Jan,
BN-ers, het zijn net echte mensen. Maar ik zie ze eigenlijk al genoeg op televisie. Een BN-er die op vakantie met z’n stringetje in het zand gaat zitten tussen ON-ers en polderpapparazzi wil toch dolgraag in de blaadjes staan? Toegegeven, mocht ik een dergelijk persoon in cellulitustoestand tegenkomen op mijn vakantiestrand dan zou mijn dag, of ik durf zelfs wel te beweren een groot deel van mijn vakantie, meteen helemaal goed gemaakt zijn. Het is toch een geruststellende gedachte dat ook gestylde Gooische Leco-meiden enkele wrede wetten van de natuur moeten doorstaan. Maar ik snap wat je bedoelt. Hoeveel BN-ers kan een mens handelen op 1 gemiddelde vakantiedag?
Geen bekende gezichten in het Turkse pension waar ik zojuist anderhalve week heb vertoeft, wel alleen maar Nederlanders. Het personeel spreekt er zelfs ook een beetje Nederlands. Een ouderwetse Hollandse enclave daar in die grote olijvenboomgaard aan de westkust. Maar je zou wel kunnen zeggen dat ik hier met de leveranciers van de BN-ers aan tafel heb gezeten. (Aan 1 tafel want ontbijt en avondeten doe je buiten met z’n allen, met een mannetje of zestig) En met leveranciers bedoel ik journalisten, want het wemelde ervan. Of ze nou werkten voor tijdschrift, krant, radio of tv, ik struikelde er over! Alsmede over een honderdjarige schildpad, maar dat terzijde. Bij navraag, stom stom, deelde ik vanzelfsprekend met sommigen een aantal ex-collega’s waarvan een aantal dames zelfs nog steeds werken met Good Looking Ex R. “Oh, is dat un ex van jou?” Ik heb dan wel geen cellulitus, maar ik hield toch maar ff mijn buik nog iets verder in. Had ik maar mijn mond gehouden.
Turken zijn ontzettend vriendelijk en alles kan geregeld worden. Zo nam de eigenaar van het visrestaurant uit het dorp, ons mee de zee op naar fantastische snorkelplekken. Met zoonlief zwom ik tussen duizenden fel gekleurde visjes en op het bootje grilde deze restauranteigenaar annex visserman superverse visjes. Onderweg zagen we de meest luxe jachtboten. Sommige zo protserig, ik verwachtte elk moment dat Rod Stewart ergens uit een kajuit kwam strompelen. Geen gekke gedachte zo hoorde ik later. Want alhoewel BN-ers hier ontbreken, had ik niet Rod Stewart maar Bill Gates net die dag gemist! Als je echt niet meer door de Leontines en Jeroentje lastig wil worden gevallen Jan, dan moet je maar snel hier naartoe. Je loopt hoogstens een rijke Amerikaan tegen het lijf!
Veel liefs vanuit een onbekend Turkije,
Leen
