Milly is een buurmeisje van ons allemaal
Lieve JAN
De dood van Milly raakt ons allemaal. Jou als moeder. Mij als pleegmoeder en als ex-docente die jarenlang met meisjes heeft gewerkt. Het is een krater in ons veiligheidsgevoel. En daarom heeft iedereen het erover.
Vergeet niet JAN dat het komt in een serie seksdelicten met kinderen. Hadden we vorig jaar de zwempedo Benno Larue die met name zwemles gaf aan jawel…………gehandicapte kinderen, vervolgens is het deksel van de beerput van de Rooms Katholieken opgelicht (en dat stinkt niet een beetje) en nu dan de dood van dit jonge tienermeisje in Dordrecht.
In de jaren ’50 en ’60 vertrouwden vrome ouders hun kostbare kinderen toe aan de zorg en de educatie van ‘geestelijken’. Als die kinderen dan thuis zeiden dat de pater aan hun piemeltje had gezeten, kregen ze een knal voor hun harses. Over zulke dingen sprak je niet en zoiets zou de pater of de kapelaan nooit doen. Want tsja: als je die al niet vertrouwen kan. Gevolg: die kinderen hielden hun mond dicht en hadden zelf jarenlang last van schuldgevoel, in plaats van andersom.
Jij en ik praten met onze kinderen over seksualiteit en proberen hen ook te wapenen tegen de rotte appels in de mand. De cijfers wijzen uit dat 8 van de 10 van dit soort vergrijpen gebeurt door daders uit de naaste kring. Dus de leraar, de hopman bij de padvinderij, een rare oom of daar is ie: een buurman. Maar als die buurman bij de politie werkt en vervolgens in zijn uniform aan de deur staat als jij als moeder even weg bent: dan sta je machteloos. En die machteloosheid heeft mij en waarschijnlijk ook jou overvallen.
Datgene wat je vertrouwt, blijkt zo rot als een mispel. Dat frustreert ons. Omdat we niet weten hoe wij onszelf en vooral onze kinderen daar weerbaar tegen kunnen maken. Door de moderne media is Milly een soort van buurmeisje van ons allen. En dus zijn we in shock. Jij toch ook?
En tenslotte: vader en moeder Boele zijn niet te troosten. Ik hoop alleen dat ze zich een beetje gedragen voelen door hun ‘buren’ uit heel Nederland.
DIRK
Hi Dirk
Er is nog een reden waarom Milly ‘ons aller buurmeisje’ werd. De snelheid van de nieuwe media.
Dergelijke berichten kwamen nog niet zo lang geleden slechts tot ons via krant, radio en televisie met de nodige tijd tussen ‘gebeurtenis’ en ‘nieuwsbericht’. Dat schiep afstand.
Maar met internet en twitter werd Milly’s vermissing dankzij het (late) Amber Alert ineens van ons allesmaal. En mede daardoor zaten velen van ons bovenop het nieuws toen duidelijk werd wie de hand had in haar verdwijning. Geen afstand meer.
Direct nieuws, à la minute verslaglegging zonder dat daar er tijd was voor nuancering.
Ook ik zat er bovenop om het te volgen.
Dat is dan toch het rare van internet en twitter: het kweekt bijna de behoefte aan ‘nieuws’, zelfs als er nog niets concreets te melden of te duiden is.