Echte liefde gaat nooit over
Hallo JAN
Nu zeg, je haalt wel een onderwerp aan. Mijn enige officiële scheiding ligt al heel lang achter me. Ik ben nooit uit dat huwelijk gestapt, omdat ik een hekel aan die man had. Hij voelde op een gegeven moment en voelt nog steeds als een goede vriend. Niet als een minnaar. En daar ga je ‘s nachts nou eenmaal niet naast liggen. Wel ben ik altijd van hem blijven houden…………
Dat geldt ook voor mijn andere ex. Daar heb ik echt hartepijn van gehad toen dat uitging. Allemachtig, wat werd ik slank! Met ‘dank’ aan die man. Toch zie ik ook hem na al die tijd nog steeds graag. Daar heeft wel even een periode tussen gezeten hoor. Maar boosheid en ‘haat’ waar sommige mensen over spreken waar het hun ex betreft, heb ik nooit gehad. Ik durf te zeggen dat echte liefde niet over gaat.
‘Als vrienden uit elkaar gaan’ is in de praktijk voor velen lastig. Op den duur ~als alle heftigheden wat zijn geluwd~ weer vriendjes worden kan goed . Om er in mijn geval dan ook achter te komen dat mijn liefde welleswaar niet over is, maar de behoefte om opnieuw een relatie aan te gaan, heb ik niet. Soms denk ik dat vriendschap de ultieme liefde is.
Daarom ook vind ik het zo mooi dat jij en je ex-man daar samen over praten. Jullie gooien niet weg wat er is geweest, alleen heb je wel een andere vorm gekozen. Ik denk dat jullie kinderen daar trots op zijn en veel herriënde ex-koppels (zeker in het belang van kinderen) daar een voorbeeld aan kunnen nemen.
En ja het kan dus wel. Dat ex-paren na meer of minder jaren tot de conclusie komen dat ze toch weer ‘meer’ willen dan vrienden zijn. Alleen zou ik mevrouw Anniston aan willen raden niet zo aan meneer Pitt te trekken. Dat levert meestal een omgekeerd effect op.
Mijn ex-man komt nog steeds regelmatig even een wijntje doen of eten. En echt JAN: dan ben ik twee keer blij. Als hij komt en als hij weer weg gaat!
Liefs, DIRK
