Toyboy-trend

Hallo die DIRK,

Het lijkt wel een nieuwe trend: een veel jongere minnaar is geen uitzondering meer. Ik weet niet wat deze 60+ vrouwen bezig houdt. Schaamteloos kokketeren met een 30, zelfs 40 jaar jongere minnaar. Als vrouw moet je toch wel erg zeker zijn over je lichaam om een verhouding aan te gaan met zo’n jong ding. Geen strak velletje meer, hier en daar wat ‘hangers’…..ik weet niet of ik me hier lekker zou bij voelen…of zoals jij zegt: wat moet ik me voorstellen bij een vrijpartij en veertig jaar leeftijdsverschil!Het doet mij denken aan een verhaal uit mijn jeugd. Ik stam uit het jaar van Mrs. Robinson, 1967 en groeide op in het zuiden. In de jaren 80 verdiende ik bij als barmeisje in een populaire kroeg in een van de grote steden onder de rivieren. Deze kroeg werd gerund door ‘big mama’ en haar twee dochters. ‘Big mama was 44’ en smoorverliefd op Eric van 19 !

25 jaar leeftijdsverschil! Iedereen dacht dat Eric wel op haar dochters zou vallen maar nee Eric viel als een blok voor ‘big mama’! Niemand gaf deze relatie enige kans van slagen, ook Eric’s ouders waren fel tegen.Tot ieders grote verbazing hield de liefde stand,  zo goed zelfs dat ‘Eric en big mama’ na 2 jaar met elkaar gingen trouwen. En Dirk, je gelooft het of niet, toevallig kwam ik laatst tot de ontdekking dat ze nog steeds gelukkig getrouwd zijn! Een grote uitzondering denk ik.

Mijn Floris roept nu al dat hij verliefd is op een van zijn mooie juffen op school van 30 jaar oud. Ik stel mij dus voor dat hij over een paar jaar thuis komt en zegt dat hij een verhouding heeft met een vrouw van 60! Nog ouder dan ik! Ik zou hem onmiddelijk vragen of hij een ‘moedercomplex’ heeft en of hij geen leuk jong meisje van zijn eigen leeftijd heeft kunnen ‘scoren’. Als het een serieus verhaal zou worden zou ik mij ernstig zorgen maken. 25 jaar leeftijdsverschil is misschien nog ‘te behappen’ maar 40 jaar leeftijds verschil…Dat ruikt naar een ‘schreeuw’ om ‘erkenning’, ‘aandacht’…’kijk mij op mijn 60ste nog eens heel aantrekkelijk en sexy zijn’….

DIRK, ik val in herhaling maar net als met onze Patricia Paay, vind ik Iris Robinson eigenlijk een heel triest verhaal.

Je JAN