Hij de money, zij de looks
Beste JAN
Een tijdje terug heb ik je beloofd te schrijven over westerse mannen met oosterse vrouwen. Wat ik hier m.n. zie is: honkebonken van kerels met Thaise twijgjes……
De mannen zijn veelal van Australische herkomst, maar ook wel uit Europa en een enkele Amerikaan. Ik heb er veel ontmoet en gesproken de afgelopen weken en opvallend genoeg moet ik concluderen dat er veel ‘nice guys’ bijzitten. Lomp ja, maar vaak doen ze heel veel voor hun vrouw. En voor haar hele familie erbij. Want buitenlander (falang heet dat hier) heeft werk of pensioen: dat wil zeggen: GELD!
En dus wordt er (ik heb er research naar gedaan) in de provincie vaak een dochter op pad gestuurd om een falang te scoren. Mannen die al ‘klaar’ zijn met werken of niet zo heel erg meer gebonden zijn aan hun eigen land, zijn het meest in trek. De vrouwen hebben al een huwelijk, in elke geval 1 of meer kinderen achter de rug. Thaise echtgenoten zijn lui en onbetrouwbaar. Dat is niet wat ik vind, maar dat is wat de dames mij hier vertellen. Falang is minimaal 10 jaar (maar meestal veel meer jaren) ouder, is trots met zo’n ‘armcandy’ en weet na een leven met een mondige westerse niet wat hem nog overkomt. De oosterse vrouw is namelijk naar haar man gedienstig, onderdanig voor het oog: zij ligt aan zijn voeten.
Natuurlijk ligt zij aan zijn bankrekening, maar in veel gevallen lijkt het symbiose: hij krijgt verzorging en zijn relatiestatus is gered, zij en haar familie beschikken over moneymoney. Aan beide kanten zit verzwegen hypocrisie. Let op: voor alle nu volgende kanttekeningen gelden uitzonderingen hoor!
1. Als zijn spaarvarken leeg raakt, wordt de lieve falang door vrouw en familie op de keien gegooid. Geld erotiseert, zelf weer hard moeten werken stukken minder.
En 2. Een gedeelte van deze westerse kerels heeft geen heldere kijk. Gisteren zat ik met zo’n man te praten en hij vertelde me dat hij in NL ooit trouwde met een lief, mooi, slank meisje. Na 25 jaar huwelijk was dit meisje veranderd in een vrouw die meer tijd besteedde aan haar werk en vriendinnen dan aan hem. En als hij ’s avonds zag hoe zij zich uitkleedde, keek hij ‘tegen 2 vierkante meter cellulitus’ aan. Mijn mond viel open van verbazing, want tegenover mij zat minstens 3 vierkante meter verlept fastfoodvet en nog onverzorgd ook. Ik tuurde dus over mijn zonnebril en zei alleen: “Nee u dan. U bent een miljoen lichtjaar verwijderd van Brad Pitt hoor.” Daarop gritste falang zijn portomonee van tafel en waggelde woedend weg.
Grinnekend heb ik zijn en mijn consumpties toen afgerekend. Tuurlijk JAN. Ik ben een westerse bitch en ik zal vanavond onder de douche eens goed mijn cellulitus controleren.
Liefs van DIRK (en van Angelina Jolie)
