Een man is voor even; kinderen zijn voor het leven
Lieve JAN
Veel Thaise meisjes hier raken vroeg zwanger. Zo tussen hun 15 en 22e is gemiddeld. Vaak wordt er dan wel getrouwd of samengewoond, maar het gros van deze relaties strandt ook weer binnen afzienbare tijd. Ik ben zichtbaar uit een andere cultuur en daarom vertrouwen de vrouwen mij veel toe. Bijna altijd is het hetzelfde liedje JAN: de vader van hun kind(eren) bleek toch een nietsnut en nog niet toe aan een vaste relatie, dus is hij of terug gerend naar zijn moeder of eruit gekickt door de dames zelf. Zonder enige uitzondering lieten de vrouwen mij weten liever met een Westerse man te willen trouwen. Die zijn niet alleen beter voor hen, maar hebben werk en dus geld.
De weinigen die dat lukt, voelen zichzelf (en zo worden ze ook door de omgeving gezien) spekkopers. Wat bij mij dan begint te jeuken, is het feit dat alles dan ineens om die kerel lijkt te draaien. En daar heb ik nu net het punt waar veel vrouwen in onze eigen cultuur ook mee behept zijn JAN.
Wat laten wij vrouwen ons toch veel gelegen liggen en afleiden door de man die op dat moment in ons leven is. Dan opeens is er Harry en ze bellen, mailen en komen niet meer. En dan toch weer wel, want ‘Har’ is nu een weekend naar zijn kinderen uit een vorige relatie. Pfff. Alsof Harry of Klaas of Piet daarom vraagt zeg! Hoe geëmancipeerd zijn we dan eigenlijk? Ga lekker met vriendinnen eten zeg. ‘Har’ kan zelf ook wel wat koken hoor. Maar nee, verliefde vrouwen moeten bij mannie zijn. Een van mijn vrouwelijke kennissen stopte abrupt met haar interessante studie, toen er weer een heerschap in haar bed lag!
Mannen laten hun leven bijna nooit zo verstoren door de vrouw met wie ze op dat moment zijn. Tuurlijk vinden ze het tof bij haar te wezen. Maar de uitdrukking ‘Eerst de zaak en dan het meisje’, is een typisch mannelijke.
Wat me het meest stoort aan deze ‘rebound-vrouwen’ is het feit dat ze van hun kinderen ook vaak maar eisen dat die daar in meegaan. En daar hebben deze koters natuurlijk helemaal nooit om gevraagd. Waarom zouden zij het leuk moeten vinden dat hun moeder ineens in elke zin de naam van haar nieuwe lover laat vallen en hoezo moet Harry nu ook mee uit eten of op vakantie? Veel problemen in gezinnen na scheiding hebben te maken met een loyaliteitsconflict in het leven van die kinderen. Ik zeg maar zo: nieuwe liefde is mooi, maar blijf een beetje de proporties in de gaten houden en hang de spreuk van mijn Surinaamse werkster boven het fornuis: ‘Een man is voor even; kinderen zijn voor het leven!’
Hangt ie bij jou al?
GROET!
DIRK
