Zo rijk als een oliesjeik
Hallo vrouw in grote zandbak
Fijn om van jou te horen. Ja, Dubai is een rare spot van de wereld. Jaren terug was ik er ook. Ik werd er niet blij van. Aan de ene kant dus de onvrijheid van de vrouwen in hun zwarte gewaden. Aan de andere kant de onvoorstelbare rijkdom van de oliesjeiks en hun gevolg. Alles, maar dan ook alles kun je er kopen: diamanten, horloges, Chanel, Dior, noem de merken maar op. Kledij die vrouwen daar alleen onder elkaar aan kunnen trekken.
Het voorstel van jouw baas was dus om je persoonlijke vrijheid in te leveren om er financiële vrijheid voor terug te krijgen. Maar dat is ook maar schijnvrijheid JAN. Pas als jij zelf die Lamborghini bij elkaar hebt verdiend, ben je er blij mee. Ik zie het aan de vrouwen van rijke kerels hier in het Gooi. Dan hebben ze eindelijk hun felbegeerde BMW-sportwagen, Porsche of Lotus en dan nog kijken ze niet blij. Een vriend van mij zegt altijd: “Hoe duurder de auto, hoe chagarijniger de plaat van de vrouw achter het stuur!”
Brengt geld het geluk? is natuurlijk de vraag die vooral nu iedereen bezig houdt in Nederland. Dirk Scheringa is failliet verklaard. Daar wordt niemand beter van. De spaarders niet, de leners niet, de economie niet, zijn werknemers niet en zelfs Pieter Lakeman niet. Een ‘spel’ met alleen maar verliezers. Over de schuldvraag zullen nog heel wat talkshows worden volgeluld.
Brengt geld dan vrijheid? Bij jou daar in de Arabische oliewereld dus ook niet. De heerlijkste gerechten tussen de doeken van je kop en die van het vrouwengordijn naar binnen schuiven: geef mijn portie maar aan Fikkie! En dan een religie die voor jou bepaalt of je wel of ~in dit geval~ niet een wijntje mag nuttigen…..laat maar.
Jaren geleden, toen ik altijd maar op reis was, vroeg iemand mij eens.”Waar kun je nu het beste wonen?” En zo gek JAN: na lang denken, moest ik concluderen dat van de vele landen waar ik was geweest, met allemaal hun eigen nadelen, dat Nederland toch de beste was van vele kwaaien. En het gekke is: we mopperen het hardst.
Dat is dan maar weer het mooie van reizen. Relativeren en weer thuiskomen. Ik tref ondertussen de voorbereidingen voor mijn aanstaande reis. Lang leve Wifi!
Kus,
DIRK
