Na 3 jaar kwam ze erachter dat haar vent getrouwd was
DIRK
Je was er gisteravond ‘live’ bij, mijn 42e verjaardag: kletsen met de meiden aan tafel. Als het laat wordt komen de echte verhalen naar boven maar dit was wel een hele heftige. De onthulling van vriendin Tanja! Na 3 jaar kwam ze erachter dat haar vent getrouwd was!
3 jaar lang had Tanja een relatie. ‘Vriendlief’ had een horeca-gelegenheid, daar waren ze vaak samen, ze kende zijn vriendenkring, iedereen om hem heen.
Behalve zijn vrouw… Iedere nacht sliep hij bij Tanja, hij had zelfs de sleutel van haar huis. Gewoon een lekkere relatie totdat ze iets vreemds opving……
Hij zou elders slapen en zij voelde dat er iets niet klopte en voor haar eigen gemoedsrust ging ze toch maar even dat ‘iets’ checken….
Wat een schok moet dat geweest zijn DIRK! Ze is nu een een jaar verder en kan er met deze (tijd)afstand redelijk over praten maar kan liefde zo blind zijn? Of heeft vriend ‘horeca’ het gewoon heel goed gespeeld. En dan ‘de vrouw’ aan de andere kant. Zou zij niet een keer gevraagd hebben: schat waar ben je eigenlijk ‘s nachts? Er zijn mensen die het voor zichzelf niet willen weten om confrontatie en pijn te vermijden.
Laatst las ik trouwens een variant op het verhaal van Tanja. Een ‘gelukkig gezin’ waarbij zowel man als vrouw er ‘openlijk’ een relatie naast hebben. Ik denk dat dit hele bijzondere gevallen zijn, als je dat van elkaar toleereert. Ik zou er te jaloers voor zijn.Vaak wordt gezegd: delen is vermenigvuldigen; in dit geval is het wel erg letterlijk!
DIRK zeg me, Is het knap dat mensen dit kunnen of is het eigenlijk gewoon triest? Ik zou het mijn eigen gezin niet aan kunnen doen, nou gaat dat in mijn geval ook even niet op maar stel je eens voor: papa en mama blijven bij elkaar maar papa heeft een vriendin en mama een vriend. Goed voorbeeld volgt en alles went, de kinderen gaan denken dat het heel normaal is.
Enfin, iedereen doet het naar eigen behoefte op zijn eigen manier, alleen 3 jaar bigamie: hoe verklaar je dit aan jezelf?
Benieuwd naar jouw mening, en die van onze lezeressen….
Kus, JAN





