Een HEMA-kantine ergens op de Biblebelt
Tussen een interview, een afspraak met de bank van mijn broer en vanavond mammy en nog iets voor mezelf door, zomaar op de gok neergestreken in een zogenaamde lunchroom (getver wat een woord) van een HEMA ergens op de Biblebelt.
Ze staren me aan alsof ik melaats ben. Zal wel komen door m’n kekke outfit van vandaag. Had daarnet sjans op de gristelijke straat met een joch dat zeker 20 jonger is dan ik. ‘Poeh mooi sjiek’ zei hij en nam me van onder tot boven op en weer terug. ‘Of een homo of een liefhebber’ dacht ik bij mezelf.
Maar met m’n leren handschoenen, hoge (hoeren-)laarzen en witte pet doe ik iets wat ze hier TE vinden. Ik lach me gek dat ik m’n witte poederdoos openklap en dat die gelijk verbinding heeft. plingpling: daar is mijn mail en mijn strenge hoofdhex uit A’dam met vraag over de column.
Wel heerlijk hoor. De vrouwen zijn hier allemaal DIK. Met van die enorme koeienachterwerken, zodat je je op deze plek al snel best wel slank voelt.
In de hoek een clubje Islamistische mannen aan de thee. Ook voor hen ben ik veel te zelfverzekerd. Zo horen vrouwen niet te zijn. ‘Terug naar je aanrecht, terug in de sluier en het liefst nog je clitoris d’r af!’ Dat is hoe zij het zien. Ja sorry, ik kan er niks aan doen. Ik moet maar steeds denken aan die vreselijke praktijken en wat ze die klein moslima’s aandoen en en de lol die wij hebben en maken in het leven. En nu hebben we zomaar een combi gevonden. TheLadiesClub voor en over onze eigen lusten, lasten, levens en liefdes. En (zo heb ik het maar even gedoopt) ThePinkRose om aandacht te vragen voor die gotverlaten treurige meisjesverminking. 6000 per dag g*tv#rd@mm4!
Afijn. Ze hebben hele hippe Latte Machiatto die lekker is, maar op de 1 of andere manier hier niet wil smaken zoals in mijn geliefde Milano of Tel Aviv. De HEMA-broodjes zijn niet te kanen. Jammer dat Co in Mr T zijn keuken leuk zit te wezen, anders had die een broodje kaas geërfd. Ik zal het zo maar laten liggen. De serveersters zijn vierkante, hoekige vrouwen van in de ’30, waarvan er al twee ‘ha juf’ tegen me hebben geroepen en gezwaaid. Toch wel gek dat ik als jonge vrouw (ik was 21) hun lerares was op de Middelbare School. ‘Hoe is het met U?’ Lief he. Nog steeds dat ge-U. Terwijl ik het gevoel heb dat zij minstens zo oud zijn als ik, maar ik heb weer eens niet met bril op in de spiegel gekeken.
Omdat het zo goed bij deze reli-omgeving en reli-mensen past, plak ik ervanuit deze gelovige ambiance nu even een kerk bij. Het had natuurlijk net zo goed een moskee kunnen wezen. Tabee. Het wordt wijntijd. ‘De 5 zit in de klok’ zou Mr T zeggen.
Wellicht heb ik vanavond nog ergens een verbindinkje gescoord en kan ik jullie lezen. Anders: liefs, tot morgen!
